Ik wil mensen raken.
Mensen doen voelen.
Ze doen lachen. Ze doen huilen.
Ik wil optillen en opgetild worden.
Op deze website vind je pogingen om dit teweeg te brengen…
Ik wil mensen raken. Mensen doen voelen. Ik geloof in de kracht van zowel de lach als de traan en zet op beide in; op zowel het lichte als het zware, op komedie en drama. Beiden zijn voor mij nodig, in mijn leven én mijn artistieke praktijk als speler/maker. Ze versterken elkaar eerder dan elkaar in de weg te staan. Zij en wij hebben elkaar nodig – om op te tillen en opgetild te worden.
Ik heb leren entertainen door te willen behagen. “Mensen raken”, “mensen doen voelen”, … hier ligt de focus bij de ander. Ik doe en laat veel voor de ander. En dat doe ik zoveel mogelijk voor mezelf.
Ik deel graag wat ik maak, vooral als het af is. Ik heb dingen graag af, zet ze vast, om ze te koesteren. Alleen is er zelden iets echt af. Het leven is vluchtig, fluïde, het vraagt om vastnemen en loslaten. Ik zoek naar verschillende vormen, beroepen, hobbies en interacties om een maximaal effect te bekomen, gaande van (improvisatie)theater tot ‘hulp verlenen’, van een hartelijke fysieke knuffel, tot een onnozel kort filmpje op social media. Of misschien zelfs een website, dat kan ook.
Ik wil mijn kijk, de kleine en grote dingen die mij opvallen en amuseren, delen met anderen. Hierin heb ik aandacht voor herkenbaarheid, wat voor mij belangrijk is in artistiek werk, terwijl ik ook veel waarde hecht aan ieders eigenheid: ieders unieke blik, unieke kleur, uniek accent. Die eigenheden barsten van de absurditeit. En ik hou van absurditeit. En ik hou van houden van. Daarom heb ik graag mensen rond mij, ook in een maakproces. Soms op afstand, soms heel nabij.
Ik werk graag en vaak verhalend en met personages, alter ego’s. In de concrete verhalen komen verschillende, abstracte sociologische en psychologische thema’s aan bod, soms expliciet, soms impliciet. Het doel is een kers op een gelaagde taart. Ik wil mensen voeden zonder ze voor te kauwen.
Het raken probeer ik niet alleen op een podium met fictie te doen, maar ook in het echt. Daarnaast hou ik ervan om (een kern van) echtheid, oprechtheid en authenticiteit op podium te brengen. Uitgepuurd of uitvergroot. De grenzen tussen realiteit en fictie mogen hierbij vervagen. Voor mezelf en voor mijn publiek.
Ik werk òf snel òf uitgebreid. Door mijn perfectionistische aard ligt alles ertussen moeilijker. Het is structuur òf chaos; een nette tabel òf een zotte brainfart.
Ik geraak wel van chaos naar structuur, ik leg verbanden en associeer, maar dit is uitputtend cognitief werk. Werk dat ik bereid ben te doen als ik het belangrijk vind. Ik ben lui maar kan hard werken. Ik speel liever. Ik ben een dromer opgevoed door denkers. Ik werk graag intuïtief maar ben gedrild beredeneerd en doordacht te werk te gaan, dingen serieus te nemen en belang te hechten aan de juiste woorden. Beiden hebben z’n nut en waarde, denk ik, maar durven elkaar te hinderen, voel ik.
Laat me even nuanceren: alles wat ik hier geschreven heb kan ik ten volle doorvoelen en geloven en tegelijkertijd weerleggen of minstens een kritische bedenking bij formuleren. Ik word uit elkaar getrokken door tegenpolen en lijk daardoor soms te verdrinken. Levenslang probeer ik rustig te leren zwemmen in de Grijze Oceaan met kunst als mijn reddingsvest. Golvend, op en neer. Ik dein mee. Wie deint vervolgens mee met mij?
